احمدیه

احمدیه

۷۲ زبان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

برای دیگر کاربردها احمدیه (ابهام‌زدایی) را ببینید.

احمدیه
Ahmadiyya Muslim Community Logo - Ahmadiyyat.png
نام برگرفته ازمیرزا غلام احمد
بنیان‌گذاری۲۳ مارس ۱۸۸۹
بنیان‌گذارمیرزا غلام احمد
ستادلندن، بریتانیا (از سال ۱۹۸۴)

از اعضای

۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ پیروان

رهبر

میزرا مسرور احمد
وبگاه

alislam.org

میرزا غلام احمد، بنیانگذار مذهب احمدیه

احمدیه یا قادیانیه که به صورت رسمی خود را جماعت قادیانی[۱] اسلام که ریشه در تعلیمات و زندگی میرزا غلام احمد، بنیان‌گذار مذهب دارد که ادعای مهدویت و منجی‌گری می‌کرد. به این دلیل، در میان تشیع و اهل سنت به‌عنوان مذهب‌ای ارتدادی شناخته می‌شود.[۲] مذهب احمدیه از پیروان میرزا غلام احمد، به عنوان «قادیانی»، که نشات‌گرفته از قادیان ، شهر محل تولد اوست، یاد می‌کنند.

جمعیت[ویرایش]

آمار درستی از طرفداران این مذهب به دلیل غیرقانونی بودنشان در بعضی از کشورها وجود ندارد. مذهب احمدیه دارای شهرهایی تماماً احمدی‌نشین در کشورهای هندوستان، پاکستان و بنگلادش است. همچنین با توجه به مهاجرت بسیاری از طرفداران این مذهب به اروپا، آمریکا، کانادا و چند کشور آفریقایی از جمله تانزانیا می‌توان طرفداران جماعت احمدیه را در حدود ۷ الی ۱۰ میلیون نفر تخمین زد. طبق دانش نامه‌ی جهانی مسیحیت، احمدیه سریعترین رشد را بین شاخه‌های اسلام دارد.[۳]

گفتنی است که در حدود ۲۰۰هزار تن از پیروان مذهب احمدیه نیز در کشور اندونزی زندگی می‌کنند.[۴]

محدودیت‌های مذهبی و مراکز عمده جماعت احمدیه[ویرایش]

بعد از اخراج سومین خلیفه جماعت مسلمانان احمدیه از پاکستان، همینک مرکز این جمعیت در کشور انگلستان قرار دارد و امروزه پنجمین خلیفه جماعت احمدیه در شهر لندن زندگی می‌کند. طرفداران مذهب احمدیه در ۲ شهر ربوه در پاکستان و قادیان در هندوستان اکثریت مطلق را دارند.

در پاکستان طرفداران این مذهب حق انجام فعالیت‌های مذهبی و برپایی مساجد خودشان را ندارند و شیوخ سنی و شیعه آن‌ها را «مرتد» و «گمراه» می‌خوانند.

اما در هندوستان طرفداران تفکر احمدی مشکل ابراز عقاید و فعالیت‌های مذهبی خودشان را ندارند و در آنجا آزادانه فعالیت می‌کنند. در انگلستان، استرالیا، کانادا و آمریکا جمعیت احمدیه دارای مساجد و طرفداران زیادی است که اکثر آنان را مهاجرین هندی و پاکستانی‌تبار تشکیل می‌دهند.

عربستان سعودی برای پیروان جماعت احمدیه روادید سفر حج صادر نمی‌کند و پیروان مذهب احمدیه حق ورود به اماکن مقدس اسلامی در عربستان سعودی را ندارند.

احمدیه ستیزی[ویرایش]

  • در آوریل ۲۰۰۸ میلادی، گروهی مسلمان در اندونزی، یک مسجد متعلق به مذهب اسلامی احمدیه را به آتش کشیدند و یک مدرسه مذهبی آنان را نیز ویران کردند.[۴]

شاخه‌ها[ویرایش]

بعد از مرگ میرزا غلام احمد، که خود را عیسی مسیح دوباره ظهور کرده و مهدی مسلمانان می‌خواند، پس از مدتی طرفداران وی بر سر چگونگی ادامه نهضت، رهنمود قرآن در مورد ختم پیامبران (۳۳–۴۰) و چگونگی جانشینی وی به دو دسته کاملاً متضاد تقسیم شدند که عبارت بودند از حرکت احمدیه لاهور و جماعت مسلمین احمدیه.

پیش‌زمینه[ویرایش]

پس از مرگ میرزا غلام احمد در سال ۱۹۰۸، رهبری جماعت احمدیه به دست حکیم نورالدین بِروی سپرده شد. پیروان جماعت احمدیه مدعی هستند که وی اسلام‌شناسی بی همتا بوده و اولین شخصی بوده‌است که پس از ادعای میرزا غلام احمد مبنی بر مسیح و مهدی موعود بودن با وی در سال ۱۸۸۹ بیعت کرد.

پس از مرگ وی در سال ۱۹۱۴ دوره‌ای از اختلافات و انشعابات در جماعت احمدیه شکل گرفت.

حرکت احمدیه لاهور[ویرایش]

عده‌ای از طرفداران وی خواهان تشکیل شورا و هیئتی از اُمنأ برای اداره جماعت احمدیه شدند. طرفداران این طرز فکر با شدید شدن اختلافات مذهبی و عقیدتی با طرفداران خلیفه‌گری، حرکت احمدیه لاهور را به مرکزیت لاهور تشکیل دادند.

گفتنی است که طرفداران حرکت احمدیه لاهور، میرزا غلام احمد را تنها یک شخصیت «اصلاح طلب و آگاه» و محمد را آخرین پیامبر با کتاب و چه بی کتاب خدا می‌دانند.

جماعت احمدیه[ویرایش]

طرفداران خلیفه‌گری که نگاهی کاملاً متفاوت به نقش میرزا غلام احمد داشتند، مدعی شدند که محمد آخرین پیامبر با کتاب خدا و میرزا غلام احمد «مسیح و مهدی موعود» و پیامبر بدون کتاب خدا بوده‌است.

به این ترتیب پس از مرگ حکیم نورالدین بروی در سال ۱۹۱۴، طرفداران خلیفه گری، پسر میرزا غلام احمد را به عنوان «خلیفه مسیح و مهدی دوم» برگزیدند.

امروزه خلیفه جماعت مسلمین احمدیه به وسیله نمایندگانی از سراسر کشورهایی که دارای جمعیت قابل توجه احمدی است انتخاب می‌شود و با اینکه اکثر خلفا از فرزندان و نسب میرزا غلام احمد بودند اما در آئین احمدی خلافت به صورت موروثی نیست و در کل خُلفا توسط نمایندگان جماعت احمدی در سرتاسر دنیا و به صورت مادام العمر انتخاب می‌شوند.

خُلفای جماعت احمدیه[ویرایش]

آموزه‌های جمعیت احمدیه[ویرایش]

پنج اصل بنیادین جمعیت احمدیه عبارت‌اند از: توحید، نماز، روزه، زکات و حج قابل ذکر است این جمعیت به چند باور اساسی که باورهای اکثریت قاطع مسلمانان جهان (سنی و شیعه) است اعتقاد ندارند.

از آن جمله پیروان مذهب احمدیه پیامبر مسلمانان را واپسین پیامبر نمی‌دانند و میرزا غلام احمد را به عنوان «منجی بشریت» معرفی می‌کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «Bangladesh: Breach of Faith: II. History of the Ahmadiyya Community». web.archive.org. ۲۰۱۹-۰۲-۰۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ فوریه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۲-۰۶.
  2. [القادیانی و القادیانیه، ابی الاعلی المودودی، ابی الحسن الندوی، احسان الهی ظهیر]،
  3. David B. Barrett, George Thomas Kurian, Todd M. Johnson, ed. (February 15, 2001). World Christian Encyclopedia. Oxford University Press USA. ISBN 0-19-507963-9. {{cite book}}: |access-date= requires |url= (help)
  4. پرش به بالا به:۴٫۰ ۴٫۱ مسجد فرقه احمدیه در اندونزی به آتش کشیده شد (بی‌بی‌سی فارسی)

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ احمدیه موجود است.
گسترش

موضوعات اسلام

گسترش

دین

گسترش

داده‌های کتابخانه‌ای ویرایش در ویکی‌داده

رده‌ها:

کیسانیه

کیسانیه

کیسانیه یکی از فرقه‌های شیعی بودند. بنا به اعتقادات ایشان هرکس به امامت نامزد شود باید از فرزندان محمد حنفیه باشد و آنان کیسانیه خالص هستند که به این اسم نامیده شده‌اند و بویژه مختاریه نام دارند. محمد حنفیه (مادرش از قبیله بنی‌حنیفه) یکی از پسران علی بن ابی‌طالب بود.

کیسانیه در مورد خلافت پس از علی به چند گروه تقسیم می‌شوند.

  1. گروهی بر این یقین هستند که محمد حنفیه پس از حسن و حسین وقبل از سجاد امام بوده. (مختاریه)
  2. گروهی بر این باورند که محمد حنفیه مهدی موعود است. (کربیه)
  3. گروهی معتقد به امامت ابوهاشم عبدالله بن محمد حنفیه پس از امامتش هستند. (هاشمیه)
  4. گروهی می‌گویند که امامت به وصیت ابوهاشم به محمد بن علی بن عبدالله بن عباس بن عبدالمطّلب رسیده‌است. (راوندیه)
  5. گروهی معتقدند که امام پس از ابوهاشم، بیان بن سمعان تمیمی است. (بیانیه)
  6. آخرین گروه کسانی هستند که معتقدند امام پس از ابوهاشم، عبدلله بن عمرو بن حرب است. (حربیه)[۷]

منابع[ویرایش]

  1. دانشنامه بریتانیکا، مدخل شیعه: "The largest Shīʿite sect in the early 21st century was the Ithnā ʿAshariyyah,"
  2. راوندی، مرتضی. تاریخ اجتماعی ایران، رویه دوم
  3. عربستان، القاعده و آمریکا علیه شیعیان یمن بایگانی‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machineضد جنگ
  4. Alawi Syria, Library of Congress Country Studies
  5. بی‌بی‌سی (۲ خرداد ۱۳۹۲). «آیا علویان شیعه‌اند؟». بی‌بی‌سی. دریافت‌شده در ۲ خرداد ۱۳۹۲.
  6. نعمت‌الله صفری فروشانی (۱۳۷۸)، غالیان، انتشارات آستان قدس رضوی
  7. مشکور، محمدجواد (۱۳۸۴)، فرق اسلامی، انتشارات آستان قدس رضوی، ص. ۳۷۵

منابع[ویرایش]

نهفتن

مذهب‌ها و فرقه‌های اسلامی

فهرست فرقه‌های کلامی اسلامفهرست فرقه‌های فقهی اسلام

وجه تمایز

مذهب

فرقه‌ها

فقهی

سنی

حنفیمالکیشافعیحنبلی

شیعه

اخباریاناهل حدیث شیعهاصولیونشیخیه

تصوف

بکتاشیهچشتیهحروفیهدسوقیهسهروردیهشاذلیهزاهدیهصفویهملامتیهمولویهنعمت‌اللهینقشبندیهنقطویهنوربخشیهذهبیه • (ببینید: فهرست کامل طریقت‌های تصوف)

اباضیه

وهبیهحارثیهطریفیهنکّارنفاثیهخلیفیهعمریهحسنیهسکاکیهحفصیهیزیدیه

زیدیه

جارودیه • سلیمانیه/جریریهصالحیه/ابتریهناصریهقاسمیه/هادیه

کرامیه

-

جهمیه

بخاریهحرقیهغیریهمتراقبهمیلیه

کلامی

اشعریان

-

خوارج

اباضیهازارقهحروریهبیهسیهثعالبهشمیطیهصفریهعجاردهمحکمهزیادیهنجدات

سلفی

قدیم: اهل حدیث • جدید: وهابیت

شیعه

دوازده‌امامیاسماعیلیه (آقاخانیه، دروزیه، قرمطیه، نزاریه) • زیدیهفاطمیان· قرمطیان· نصیریه/علویه • (ببینید: فهرست کامل فرقه‌های شیعه)

طحاویه

-

عثمانیه

-

غُلات

غالیان/غلوغرابیهغمامیه • (ببینید: فهرست کامل فرقه‌های غُلات)

قدریه

-

ماتریدیه

-

مرجئه

یونسیهعبیدیهغسانیهتومنیهتوبانیهصالحیه (مذهب)

معتزله

واصلیههذیلیهنظامیهخابطیه/حدثیهبشریهمعمریهمرداریهثمامیههشامیهجاحظیهخیاطیه/کعبیه • جبانیه/بهشمیه

احمدیه
/قادیانیه

-

گروهی از منابع اسلامی بابیت و بهائیت را آئینی در اصل منشعب از کلام‌شناسی شیعه ([۱]، [۲]) می‌دانند و گروهی دیگر از منابع به مستقل بودن این دو از اسلام اشاره دارند ([۳]، [۴]).

رده‌ها:

علویان

علویان

علویان شامل دو گروه مجزای در ترکیه و سوریه هستند.

علویان ترکیه[ویرایش]

علویان ترکیه بیشتر در ترکیه و کمی در سوریه‌اند. علویان را می‌توان شاخه‌ای از شیعیان دوازده امامی دانست. علویان ازین جهت که ستایشگر حاجی بکتاش والی هستند، دیدگاه تنگاتنگی با بکتاشیه دارند. گروه‌های قومی علویان را ترکان آناتولی، مردم آذری، تاتارها، کردها، زازاها و ترکمن‌ها تشکیل می‌دهند.

علویان سوریه[ویرایش]

علویان سوریه یا نُصَیریه یکی از فرقه‌های مذهب شیعه است که بزرگترین اقلیت دینی را در سوریه تشکیل می‌دهند و حافظ اسد و بسیاری از رهبران حزب حاکم این کشور منتسب به آن هستند. در برخی منابع خصوصاً جدیداً در منابع غربی و وهابی اعتقاد آن‌ها به حلول خداوند و الوهیت علی بن ابی‌طالب بسیار مطرح می‌شود و به این واسطه پیروان وهابیت و سلفی گری آنها را مرتد می‌دانند.[۴][۵]

غالیان[ویرایش]

غالیان یا غُلات (نیز غُلاة) ابتدا به فرقه‌هایی از شیعه گفته می‌شده‌است، اما امروزه به فرقه‌هایی اطلاق می‌شود که در مذهب خود غلو داشته باشند. در واقع غالیان افرادی هستند که در حق ائمه خود غلو کرده و آن‌ها را از زمره مخلوق بودن خارج می‌کنند و مقام الوهیت را برای آن‌ها قائل هستند.[۶]

از فرقه‌های این گروه عبارتند از:

زیدیه

زیدیه

زیدیه یکی از فرقه‌های شیعه است که نامشان را از زید بن علی گرفته‌اند. زیدیان برخلاف دوازده‌امامی‌ها، زید بن علی را به‌جای برادرش محمد باقر امام پنجم می‌دانند و در امامت علی بن ابی طالب، حسن بن علی، حسین بن علی، علی بن حسین با دیگر شیعیان هم‌نظرند. یحیی بن زید دیگر امام معروف زیدیه است.

در دوران معاصر مهمترین سکونتگاه زیدیان کشور یمن است که حدود ۴۵٪ جمعیت آن را شیعیان تشکیل می‌دهند.[۳]

فرقه‌های زیدیه عبارتند از:

اسماعیلیه

    اسماعیلیه

    ۶۸ زبان

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    برای دیگر کاربردها اسماعیلیه (ابهام‌زدایی) را ببینید.

    نهفتنBismillahir Rahmanir Rahim بخشی از مجموعه مباحث تشیع دربارهٔ:
    اسماعیلیه
    خطاطی در قالب شیر؛ در اشاره به لقب «اسدالله» علی
    گسترش

    مفاهیم

    گسترش

    اصول هفتگانه

    گسترش

    تاریخ مستعلیه و نزاریه

    گسترش

    ائمه قدیم

    گسترش

    ائمه نزاری و داعیان طیبی

    نشان درگاه درگاه اسلام

    مسجد الحکیم در قاهره - ساخته شده توسط خلفای فاطمی اسماعیلی مذهب

    اسماعیلیان یکی از فرقه‌های امامیه هستند که به امامت اسماعیل، فرزند جعفر صادق، اعتقاد دارند. اسماعیلیان سبعیه او را امام هفتم و غائب به حساب می‌آورند، اما اسماعیلیان مستعلیه و اسماعیلیان نزاری او را امام ششم میدانند. اسماعیلیان مستعلیه طیب بن منصور ابوالقاسم را امام بیست و یکم و غائب می‌دانند. امامت نزاریه تا به امروز ادامه پیدا کرده‌است و امام زمان و چهل و نهم آن‌ها، کریم آقاخان است.

    اسماعیلیان هم‌زمان با روزگار سامانیان سر برآوردند و سده‌ها با توان بسیار به پراکندن اندیشه خویش پرداختند. امروزه از شمارشان کاسته شده‌است. در ایران بسیار کمیابند و در برخی کشورها مانند افغانستان، تاجیکستان، هندوستان، تانزانیا، کنیا و سایر ممالک پراکنده‌اند.[۱] چنان‌که هانری کربن می‌گوید اسماعیلیان نزاری پس از سقوط قلعه الموت به دست مغولان و نابودی کتب موجود در آن منابع خود را از دست دادند. اما اسماعیلیان مستعلوی که در دوره فاطمیان در مصر مستقر بودند و اکنون بیشتر در هند هستند، منابع دست اول خود را حفظ کرده‌اند، هرچند تمایلی به انتشار آن ندارند.

    جانشینی جعفر صادق[ویرایش]

    پس از فوت جعفر صادق در سال(۷۶۵ م ۱۴۸ق) ، انشعاب اساسی رخ داد. اسماعیل بن جعفر که در مقطعی از سوی پدرش به عنوان امام بعدی منصوب شده بود، ده سال قبل از پدر در سال (۷۵۵ م ۱۳۸ق) فوت کرد. در حالی که اثنی عشری استدلال می‌کنند که او یا هرگز وارث ظاهری نبوده یا قبل از پدرش فوت نکرده است و از این رو موسی کاظم وارث واقعی امامت است. اسماعیلیان استدلال می‌کنند که یا مرگ اسماعیل برای حفظ او از آزار و اذیت عباسیان وانمود شده است (پس او امام بعدی است) یا اینکه امامت به پسرش محمد بن اسماعیل رسیده است.[۲]

    نام‌های دیگر[ویرایش]

    هم‌عصران نخست و مخالفان اسماعیلیان آن‌ها را ملاحده، پس از اواسط سده ۳ (قمری)، قرامطه نیز خطاب می‌کردند، ولی آنان جنبش خود را «دعوت» یا «دعوت هادیه» می‌نامیدند و در دورهٔ فاطمیان حتی از به‌کار بردن عنوان اسماعیلیه دوری می‌کردند.[۳]

    عرب‌ها نیز به اسماعیلیان باطنیان می‌گفتند؛ زیرا ایشان متون قرآن را تاویل باطنی می‌کردند. این تاویل به عهدهٔ فردی بود که در اسماعیلیه به او معلم می‌گفتند.[نیازمند منبع] آن‌ها ظاهر معنی قرآن را قبول نداشتند بلکه برای قرآن بطن قائل بودند و معانی را به صورت مجازی می‌گرفتند.[نیازمند منبع]

    آغاز کار و سرچشمه[ویرایش]

    جریان اسماعیلیه از مصر و دربار خلفای فاطمی مصر برخاست. اسماعیلیان سال‌ها اندیشهٔ اسماعیلی و خلیفه‌های فاطمی را تبلیغ می‌کردند. مرکز این تبلیغات در ایران بیشتر در ری، فرارود و خراسان بود. در سدهٔ ۴ کار مبلغان اسماعیلی بالا گرفت و بسیاری از بزرگان سامانی بدیشان پیوستند که بزرگ‌ترینشان امیر نصر سامانی بود. گرایش امیر نصر به اسماعیلیه واکنش غلامان ترک متعصب، که گارد نگهبانان امیر را در بر می‌گرفتند و روحانیان سنی را برانگیخت تا به اندیشهٔ براندازی وی بیافتند. گرچه توطئهٔ براندازی آشکار و رهبر ترکان دسیسه‌پرداز سرش را بر باد داد، ولی امیر نصر به ناچار کناره‌گیری کرد و فرزندش نوح را به جای خویش بر تخت نشاند. فشار فقیهان سنی و ترکان که اکنون بسیار نیرو گرفته بودند جنبش اسماعیلیان را تار و مار ساخت و رهبران این جنبش در فرارود شکنجه و کشته شدند. از این پس جنبش حالت پنهانی به خود گرفت.

    شاخه ها[ویرایش]

    خلیفه-امام فاطمی المستنصر بالله از اوایل سلطنت خود علناً پسر بزرگش نزار را به عنوان وارث خود به عنوان خلیفه-امام فاطمی بعدی معرفی کرده بود. داعی حسن صباح، که در مصر اسماعیلی شده بود، شخصاً توسط المستنصر از این حقیقت آگاه شد. پس از مرگ المستنصر در سال ۱۰۹۴ م ، افضل شاهانشاه، وزیر و فرمانده کل ارتش ارمنی تبار او، می خواست مانند پدرش دیکتاتوری را بر دولت فاطمی اعمال کند. افضل کودتایی طراحی کرد و برادر همسرش، احمد مستعلی را بر تخت فاطمی نشاند. افضل مدعی شد که المستنصر به نفع مستعلی حکم صادر کرده است و بدین ترتیب رهبران اسماعیلی دربار فاطمیون و الدعات فاطمی در قاهره، پایتخت فاطمیان، احمد مستعلی را تایید کردند.

    در اوایل سال ۱۰۹۵م ، نزار به اسکندریه گریخت و در آنجا مورد حمایت مردم قرار گرفت و به عنوان امام بعدی فاطمیان پس از المستنصر پذیرفته شد و دینارهای طلا در اسکندریه به نام نزار ضرب شدند (یکی از این سکه ها در سال ۱۹۹۴ یافت شد. و در موزه آقاخان است). در اواخر سال ۱۰۹۵، افضل ارتش اسکندریه نزار را شکست داد و نزار را به اسارت به قاهره برد و اعدام کرد.

    پس از اعدام نزار، اسماعیلیان نزاری و اسماعیلیان مستعلی به طرز آشتی ناپذیری از هم جدا شدند. این انشقاق سرانجام بقایای امپراتوری فاطمی را در هم شکست و اسماعیلیان که اکنون تقسیم شده بودند به پیروان مستعلی (ساکن در مناطق مصر، یمن و غرب هند) . عده ای که با پسر نزار، الهادی بن نزار بیعت کردند در مناطق ایران و سوریه نیز به اسماعیلیه نزاری معروف شدند. هادی که در آن زمان بسیار جوان بود، به صورت قاچاقی از اسکندریه خارج شد و به قلعه الموت رفت و نایب السلطنه حسن بن صباح شد.[۴]

    اسماعیلیان و محمود[ویرایش]

    با سرنگونی سامانیان و روی‌کارآمدن ترکان وضع اسماعیلیان از آنچه بود بدتر شد. در کنار دیگر دگراندیشان اسماعیلیان نیز مورد آزار و کشتار سلطان محمود غزنوی قرار گرفتند. محمود در این کشتار با دستگاه خلیفه‌گری بغداد همدست بود.

    بزرگ‌ترین کسی که در زمان غزنویان قربانی کشتار اسماعیلیه شد و به گفته بیهقی به تهمت قرمط‌گری گرفتار آمده بود حسنک وزیر بود که به دار آویخته شد.

    برآمدن حسن صباح[ویرایش]

    مقالهٔ اصلی: اسماعیلیان (حکومت)

    در زمان سلجوقیان حسن صباح در ایران رهبری اسماعیلیان را به دست گرفت. مرکز تبلیغ و مقاومت خویش را به کوه‌ها و دژهای کوهستانی رساند و خودش در دژ افسانه‌ای الموت آشیان گرفت. پس از استوار شدن از مصر برید و جداگانه و مستقل به دعوت پرداخت. این روزگار دوران اوج اسماعیلیان بود. حسن صباح برای پیشبرد آرمان‌های اسماعیلی دست به یک رشته ترورها زد.

    اسماعیلیان و مغول‌ها[ویرایش]

    پس از مرگ حسن صباح جانشینانش راه نبرد با خاندان‌های ترک چیره بر ایران را پی گرفتند. تا این که با تازش مغول‌ها به ایران به ناچار با سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه در یک سنگر جا گرفتند و با مغولان به ستیز پرداختند؛ ولی سرانجام خورشاه واپسین رهبر اسماعیلیان الموت در سال ۶۵۱ در برابر هلاکوخان گردن فروآورد و چندی پس از آن به دست مغول‌ها کشته‌شد. مغولان دژها را یکی پس از دیگر گشودند و کشتار بزرگی از اسماعیلیان کردند. از این پس اسماعیلیان مقاومت را در دژهای خویش در شام و لبنان پی‌گرفتند.

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    1. راوندی، مرتضی. تاریخ اجتماعی ایران، رویه دوم
    2. Shaykh ‘Abd al-Hakeem Seth, Carney (2 October 2014). "Succession of Ismail ibn Jafar". Ismaili Gnosis.
    3. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، مدخل اسماعیلیه
    4. Daftary, Farhad (1998). A Short History Of The Ismailis: Traditions of a Muslim Community. Edinburgh, UK: Edinburgh University Press. ISBN 0748609040.ص۱۰۶و ۱۰۷.

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    گسترش

    مذهب‌ها و فرقه‌های اسلامی

    گسترش

    دین

    گسترش

    حسن مجتبی

    رده‌ها:

    پلیس آمریکا روسری دختر مسلمان را از سرش کشید +تصاویر

    پلیس آمریکا روسری دختر مسلمان را از سرش کشید +تصاویر

    رفتار خشونت‌آمیز پلیس شهر میامی با یک دختر مسلمان که در اعتراضات ضد نژادپرستی شرکت کرده بود، انتقادات بسیاری را برانگیخته است.

    سرویس بین الملل جوان آنلاین: یک دختر مسلمان ۱۸ ساله به نام «علا مصری» اعلام کرد بعد از شرکت در تجمع «جان سیاهان اهمیت دارد» در شهر میامی توسط پلیس آمریکا بازداشت شد و در بازداشتگاه به زور روسری از سر او برداشته و عکسی بی‌حجاب از او گرفته شد.

    پلیس آمریکا روسری دختر مسلمان را از سرش کشید +تصاویر

    پس از افزایش انتقادات از این رفتار پلیس میامی، اداره امور بازداشتگاه‌های این شهر مدعی شد که این اداره به مقررات و حقوق دینی افراد احترام می‌گذارد.

    پلیس آمریکا روسری دختر مسلمان را از سرش کشید +تصاویر

    طوماری اعتراضی در رفتار ناشایست پلیس آمریکا با این دختر مسلمان ایجاد شده است و بیش از صد هزار نفر تاکنون آن را امضا کرده‌اند.

    حمایت زنان انگلیسی از حجاب زن مسلمان در ساحل دریا

    حمایت زنان انگلیسی از حجاب زن مسلمان در ساحل دریا

     حمایت زنان انگلیسی از حجاب زن مسلمان در ساحل دریا

    با توجه به حرکت جنجالی پلیس فرانسه نسبت به پوشش زنان مسلمان در سواحل دریا، عده ای خواستار این شدند تا برخورد اجتماعی مردم در سواحل انگلیس را متوجه بشوند. این اقدام در اصل یک دوربین مخفی بود و در نهایت با دخالت زنان انگلیسی، پلیس موفق نشد حجاب زن را از سرش خارج کند.